SOCKS4

SOCKS4 przekazuje dane między programem a serwerem tak samo jak SOCKS5, ale potrafi znacznie mniej. Nie ma w nim sprawdzania loginu i hasła ani obsługi IPv6.

W podstawowym SOCKS4 adres strony musi ustalić sam program. Rozszerzenie SOCKS4a pozwala przekazać proxy nazwę strony, ale nie wszędzie jest obsługiwane.

Dziś SOCKS4 spotyka się głównie w starych programach i na listach darmowych proxy. Nowoczesne usługi działają przez SOCKS5 lub HTTP.

Prokso działa z HTTP, HTTPS i SOCKS5. Jeśli program daje wybór między SOCKS4 a SOCKS5, wybierz SOCKS5.

Jak wygląda żądanie SOCKS4

Program wysyła jeden krótki pakiet: numer wersji 4, polecenie, port strony, jej adres IPv4 i pole identyfikatora użytkownika zakończone bajtem zerowym. Polecenie CONNECT otwiera połączenie ze stroną, a BIND czeka na połączenie przychodzące. Serwer odpowiada kodem 90, jeśli żądanie jest dozwolone, i 91, jeśli zostało odrzucone.

Pole identyfikatora często myli się z loginem. To nie jest sprawdzenie hasła: pole przekazuje tylko nazwę, a w protokole nie ma miejsca na hasło.

Jak SOCKS4a przekazuje nazwę strony

W SOCKS4a program wstawia zamiast IP specjalny adres w rodzaju 0.0.0.1, a po identyfikatorze dodaje nazwę strony. Proxy to rozpoznaje i samo ustala adres na podstawie nazwy. Jeśli serwer zna tylko zwykły SOCKS4, takie żądanie zostanie odrzucone.

Co zrobić, gdy program proponuje SOCKS4

Prokso oferuje SOCKS5, a nie SOCKS4: port 824 z nowym IP przy każdym żądaniu i porty 10000-20000 ze stałym IP. Jeśli wpiszesz te porty jako SOCKS4, serwer dostanie pakiet z innym numerem wersji i połączenie nie powstanie. Jeśli program zna tylko SOCKS4, wybierz zamiast niego opcję proxy HTTP z portem 823 albo zajrzyj na stronę proxy SOCKS5.

Nie wiesz, z jakim protokołem działa linia? Wklej ją do sprawdzarki proxy: pokazuje ona protokół działającej linii. W curl SOCKS4 i SOCKS4a ustawia się schematami socks4:// i socks4a://, a SOCKS5 schematami socks5:// i socks5h://. Pomylony schemat w linii daje ten sam błąd co zły typ proxy w ustawieniach.