Proxy rezydencjalne czy serwerowe: co wybrać

Proxy rezydencjalne i serwerowe robią to samo: zastępują Twój adres innym. Różnica polega na tym, skąd ten adres pochodzi i jak traktują go strony. Od tego zależy, czy żądanie przejdzie za pierwszym razem i ile zapłacisz za każdy gigabajt.

Poniżej: czym różnią się oba typy, jak strony je rozpoznają i jak wybrać typ do konkretnego zadania, nie wydając więcej, niż trzeba.

Skąd pochodzą adresy

Adres rezydencjalny wydaje domowy dostawca internetu – ten sam, przez którego oglądasz seriale i sprawdzasz pocztę. Za takim adresem stoi prawdziwe urządzenie: komputer lub telefon osoby, która zgodziła się udostępniać swoje łącze przez aplikację partnerską. Więcej w słowniczku: proxy rezydencjalne.

Adres serwerowy należy do centrum danych lub firmy hostingowej. Takie adresy wydaje się serwerom, a nie ludziom: jest ich dużo, leżą obok siebie w tych samych podsieciach, a właściciel sieci figuruje w publicznych rejestrach. Więcej: proxy serwerowe (datacenter).

Jak strona odróżnia jeden typ od drugiego

Każda pula adresów w internecie jest przypisana do właściciela – systemu autonomicznego z numerem ASN. Ten numer pokazuje, kto wydał adres: domowy dostawca, operator komórkowy czy centrum danych. Bazy z tymi informacjami są dostępne dla każdego, a sprawdzenie trwa ułamek sekundy.

Dalej każda strona decyduje sama. Sklep internetowy może bez problemu serwować strony dowolnemu adresowi. Serwis społecznościowy może pokazać captchę lub poprosić o potwierdzenie logowania, jeśli zobaczy centrum danych. Wyszukiwarka może spowolnić odpowiedzi, jeśli z jednej podsieci przychodzi za dużo żądań.

Poza właścicielem sieci strony patrzą też na sąsiadów adresu. Adresy serwerowe występują blokami w obrębie jednej podsieci i jeśli z tych bloków płynie wiele podobnych żądań, strona może od razu ograniczyć całą podsieć. Adresy domowe są rozproszone między różnych dostawców i okolice, więc takie masowe blokady prawie ich nie dotyczą.

Pytanie nie brzmi więc, który typ jest „lepszy”, tylko czy konkretna strona sprawdza typ adresu i jak rygorystycznie.

Porównanie według głównych parametrów

Kiedy wystarczą proxy serwerowe

Adresy serwerowe opłacają się tam, gdzie stronie jest obojętne, skąd przychodzi żądanie, a wolumen jest duży. Typowe przypadki:

• zbieranie danych publicznych ze stron bez rygorystycznej ochrony: katalogów, serwisów ogłoszeniowych, spisów firm;
• sprawdzanie dostępności i szybkości własnych stron z różnych krajów;
• pobieranie dużych wolumenów, przy których każdy gigabajt widać w budżecie;
• testowanie i debugowanie skryptów przed uruchomieniem ich na drogim transferze;
• praca z API, które ograniczają liczbę żądań z jednego adresu, ale nie sprawdzają jego typu.

Proxy serwerowe są zwykle stabilniejsze: nikt nie wyłącza serwera na noc ani nie wynosi go poza zasięg. Jeśli zadanie jest długie, a stronie jest obojętne, kto ją odwiedza, to duży plus. Więcej o tym typie na stronie proxy serwerowe.

Kiedy potrzebujesz proxy rezydencjalnych

Adresy rezydencjalne są potrzebne tam, gdzie strona oczekuje prawdziwego człowieka i to sprawdza:

• logowanie na konta w serwisach społecznościowych, marketplace’ach i systemach reklamowych;
• strony z ochroną przed botami, które centrom danych pokazują captchę lub błąd;
• sprawdzanie reklam i wyników wyszukiwania tak, jak widzi je zwykły użytkownik we właściwym mieście;
• monitorowanie cen na stronach, które botom pokazują inne ceny lub puste strony;
• zadania wymagające dokładnej lokalizacji: regionu, miasta lub dostawcy.

Pula rezydencjalna ma najszerszą geografię, a w trybie zaawansowanym wybierzesz nie tylko kraj, ale też region, miasto lub dostawcę. Więcej na stronie proxy rezydencjalne.

Koszt pomyłki w obie strony

Wybór proxy rezydencjalnych tam, gdzie wystarczyłyby serwerowe, oznacza przepłacanie za każdy gigabajt. Przy zbieraniu danych na dużą skalę różnica w budżecie może być kilkukrotna.

Wybór proxy serwerowych tam, gdzie strona je filtruje, kosztuje więcej, niż się wydaje. Transfer idzie na captche i błędy, skrypt ponawia żądania, a część danych w ogóle nie zostaje zebrana. Tani gigabajt zużyty na błędy w efekcie kosztuje więcej.

Trzy mity o typach proxy

„Proxy serwerowe to złe proxy”. Nie, to proxy do innych zadań. Na stronach bez rygorystycznych kontroli działają tak samo jak rezydencjalne, tylko taniej i z bardziej równym połączeniem. Złe robi je dopiero niewłaściwe zadanie.

„Proxy rezydencjalne przejdą wszędzie”. Adres domowy odpowiada na jedno pytanie: skąd przyszło żądanie. Ale strona patrzy też na przeglądarkę, ciasteczka, częstotliwość żądań i zachowanie. Jeśli skrypt otwiera sto stron na sekundę, zostanie zatrzymany także na adresie rezydencjalnym.

„Im droższy adres, tym szybszy”. Jeśli już, to odwrotnie. Serwer w centrum danych jest podłączony do łączy szkieletowych, a urządzenie domowe działa na zwykłym pakiecie od dostawcy. Proxy rezydencjalne wybiera się nie dla szybkości, lecz dla zaufania stron.

Jak przetestować wybór w godzinę

1. Zacznij od serwerowych: kup mały wolumen i uruchom zadanie na 100-200 stronach.
2. Sprawdź odpowiedzi. Normalne strony oznaczają, że proxy serwerowe wystarczą. Captche, błędy 403 i puste odpowiedzi oznaczają, że strona filtruje centra danych.
3. Powtórz ten sam przebieg przez proxy rezydencjalne i porównaj odsetek udanych odpowiedzi.
4. Policz koszt jednej udanej odpowiedzi, a nie jednego gigabajta. Kalkulator transferu pomoże oszacować wolumen.

Jeśli masz kilka zadań, odpowiedz na trzy pytania w doborze proxy: podpowie typ dla każdego z nich.

Rotacja i stały adres działają w obu typach

Typ adresu i częstotliwość jego zmiany to osobne ustawienia. Zarówno proxy rezydencjalne, jak i serwerowe w Prokso działają w dwóch trybach: nowy adres przy każdym żądaniu albo jeden adres przez ustalony czas. Do tego służą porty od 10000 do 20000: każdy utrzymuje jeden adres od 1 do 120 minut. Więcej w słowniczku: proxy rotacyjne i sesja sticky.

Do zbierania danych zwykle wybiera się rotację: każde żądanie wychodzi z nowego adresu, a obciążenie rozkłada się na całą pulę. Do kont – stały adres na czas sesji, żeby platforma nie widziała użytkownika, który co sekundę zmienia miejsce.

Jak to działa w Prokso

Za oba typy płacisz za gigabajt, bez abonamentu, a kupiony transfer nie wygasa. Każdy typ to osobny plan z własnym loginem, hasłem i saldem, więc łatwo trzymać je obok siebie do różnych zadań. Ceny za gigabajt dla każdego typu znajdziesz w cenniku.

Jeśli adresy serwerowe przechodzą, ale strona wciąż czasem prosi o weryfikację, sprawdź, czy strefa czasowa i język przeglądarki pasują do kraju adresu. To, jak widzi Cię strona, sprawdzisz na stronie Mój IP.