Serwer MCP Prokso dla agentów AI

1. Czym jest MCP

Model Context Protocol (MCP) to otwarty protokół, przez który aplikacje AI podłączają zewnętrzne narzędzia. Klient (Claude Code, Cursor, Claude Desktop i inne) pyta serwer, jakie ma narzędzia, a model sam decyduje, kiedy je wywołać. Nie musisz pisać kodu ani uczyć się REST API: wystarczy powiedzieć agentowi, czego potrzebujesz.

Serwer MCP Prokso daje agentowi dostęp do konta w trybie odczytu: saldo, plany, pozostały transfer i dane do połączenia. Najbardziej przydatne jest narzędzie, które generuje ciągi proxy z krajem, miastem lub operatorem od razu w formacie, którego potrzebuje twój skrypt lub program.

2. Adres i dane techniczne

• Adres serwera: https://prokso.com/api/v1/mcp.
• Transport — Streamable HTTP w trybie „żądanie — odpowiedź JSON”: tylko POST, bez strumienia zdarzeń (SSE) i bez sesji. Na GET serwer odpowiada 405 — specyfikacja na to pozwala, a klienci to uwzględniają.
• Wersje protokołu: 2025-06-18 (główna), 2025-03-26 i 2024-11-05.
• Logowanie — klucz API w nagłówku Authorization: Bearer TWÓJ_KLUCZ (działa też nagłówek X-API-Key). Logowania przez OAuth nie ma, więc klient musi umieć wysłać własny nagłówek.

Do zakupu transferu i innych operacji z pieniędzmi używaj REST API albo panelu: serwer MCP ich nie wykonuje.

3. Narzędzia

Serwer udostępnia pięć narzędzi. Wszystkie tylko odczytują dane i nie wydają pieniędzy.

Stan, miasto, kod pocztowy i operator to dokładne geo: taki transfer liczy się podwójnie. Nie gwarantujemy dostępności adresów z konkretnego miasta czy dostawcy. Porty, czas trwania stałego IP i składnia parametrów są takie same jak w zwykłych ciągach — zob. przewodnik po loginie i portach.

4. Klucz API

1. Otwórz panel, sekcję „Ustawienia” → „API”.
2. Kliknij „Utwórz klucz” i opcjonalnie nadaj mu nazwę, na przykład „Cursor na laptopie”.
3. Skopiuj klucz od razu: w całości jest pokazywany tylko raz.

Na koncie możesz mieć do 5 kluczy. Utwórz osobny klucz dla każdego klienta lub komputera: jeśli zgubisz jedno urządzenie, unieważnisz tylko jego klucz, a reszta będzie działać dalej. Klucz unieważnisz w tym samym miejscu, „Ustawienia” → „API”, przyciskiem „Unieważnij” — przestaje działać od razu.

5. Bezpieczeństwo klucza

• Klucz daje dostęp do konta: z nim można pobrać login i hasło twoich planów oraz ciągi proxy, czyli zużywać twój transfer. Przechowuj go jak hasło.
• Trzymaj klucz w zmiennej środowiskowej (na przykład PROKSO_API_KEY) i odwołuj się do niej w konfiguracji klienta. Wtedy plik ustawień można spokojnie dodać do repozytorium.
• Nie commituj klucza do git i nie wysyłaj go na czatach. Jeśli klucz trafił do publicznego repozytorium lub logu — unieważnij go i utwórz nowy.
• Agent widzi wszystko, co zwracają narzędzia, w tym hasło planu. Podłączaj serwer tylko do klientów, którym ufasz.

6. Limity

Limity są takie same jak w REST API: do 60 żądań na minutę na klucz. Jedno wywołanie narzędzia przez agenta to jedno żądanie do serwera, plus żądania serwisowe klienta przy połączeniu. Po przekroczeniu limitu serwer odpowiada 429 z nagłówkiem Retry-After — ile sekund odczekać. Do zwykłej pracy z agentem ten limit wystarcza z dużym zapasem.

Osobno serwer liczy nieudane próby logowania: jeśli z jednego adresu wiele razy wyślesz błędny klucz, kolejne żądania też dostaną 429 na pewien czas.

7. Przykładowe prośby do agenta

Po podłączeniu po prostu napisz agentowi, czego potrzebujesz. Sam wybierze narzędzie i parametry:

• „Ile transferu zostało w moich planach?”
• „Jakie mam saldo?”
• „Daj 5 ciągów SOCKS5 ze stałymi IP w Polsce dla planu 12.”
• „Wygeneruj 20 ciągów z nowym IP przy każdym żądaniu, kraj Niemcy, format host:port:login:hasło.”
• „Pokaż dane do połączenia planu 12 i wskaż, które porty dają stały IP.”
• „Wstaw ciąg proxy z USA do mojego skryptu i sprawdź, z jakiego IP wychodzi.”

Numer planu agent może pobrać sam przez list_plans. Jeśli prosisz o dokładne geo (miasto, stan, operatora), agent powinien uprzedzić, że transfer liczy się podwójnie.

8. Klienci i instrukcje

Serwer działa z każdym klientem MCP, który obsługuje zdalne serwery przez HTTP i pozwala ustawić nagłówek Authorization. Instrukcje krok po kroku:

9. Sprawdzenie serwera przez curl

Zanim skonfigurujesz klienta, upewnij się, że klucz działa. To polecenie prosi serwer o listę narzędzi:

curl -X POST https://prokso.com/api/v1/mcp \
  -H "Authorization: Bearer TWÓJ_KLUCZ" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"jsonrpc":"2.0","id":1,"method":"tools/list"}'

W odpowiedzi powinien być result z pięcioma narzędziami:

{"jsonrpc": "2.0", "id": 1, "result": {"tools": [{"name": "get_account", "title": "Account and balance", ...}, ...]}}

Polecenie jest przygotowane dla macOS i Linuksa. W Windows uruchom je w WSL lub Git Bash: PowerShell inaczej obsługuje cudzysłowy w JSON. Ogólne sprawdzenie proxy krok po kroku jest na stronie „Proxy nie działa”.

10. Typowe błędy

• 401 z komunikatem Pass your API key in the header — w żądaniu nie ma klucza: klient nie wysłał nagłówka lub zmienna środowiskowa jest pusta.
• 401 z komunikatem Invalid or revoked API key — klucz jest błędny lub unieważniony. Sprawdź, czy skopiowałeś go w całości, bez spacji, i czy przed nim jest Bearer ze spacją.
• 429 — przekroczono limit żądań. Odczekaj tyle sekund, ile podaje Retry-After.
• 405 na GET — normalne zachowanie: serwer przyjmuje tylko POST. Otwarcie adresu w przeglądarce też da 405.
• Narzędzie zwróciło tekst błędu (na przykład o plan_id lub nieznanym mieście) — to nie awaria serwera, tylko wskazówka dla agenta, by poprawił parametry.

Przy innym błędzie napisz do wsparcia i dołącz wynik curl, zamieniając klucz na gwiazdki. Instrukcje dla programów bez agentów są w dziale „Instrukcje”.

MCP w Claude Code →Jak korzystać z Prokso