CIDR

Liczba po ukośniku pokazuje, ile pierwszych bitów adresu jest wspólnych dla całego bloku. W IPv4 zapis /24 oznacza 256 adresów, w których zgadzają się trzy pierwsze liczby, a /32 – dokładnie jeden adres.

W tej postaci zapisuje się podsieci dostawców, reguły zapór sieciowych i listy dozwolonych adresów. Gdy strona ogranicza dostęp „blokiem”, zwykle podaje właśnie zakres CIDR.

W IPv6 prefiksy są inne: abonent często dostaje /64 lub /56, a w każdym takim bloku jest ogromna liczba adresów.

Im mniejsza liczba po ukośniku, tym większy zakres: /16 zawiera 65 536 adresów IPv4, a /8 – ponad 16 milionów.

Jak policzyć rozmiar zakresu bez kalkulatora

W IPv4 liczba adresów w bloku to dwa do potęgi „32 minus liczba po ukośniku”. Blok /28 ma 2⁴ = 16 adresów, a /26 ma ich 64. Każdy krok w dół o jeden podwaja zakres, a krok w górę dzieli go na pół.

Jak znaleźć pierwszy i ostatni adres bloku

Blok zawsze zaczyna się od liczby, która jest wielokrotnością jego rozmiaru. Zapis 203.0.113.64/26 oznacza adresy od .64 do .127, bo 64 dzieli się przez 64. Natomiast 203.0.113.10/24 zapisano niestarannie: w rzeczywistości to cały blok od .0 do .255, a część programów takiego błędu nie przyjmie.

W routerach i zaporach zamiast prefiksu często podaje się maskę. Tabela powyżej pomaga przeliczyć jedno na drugie bez pomyłek. W IPv6 maski w ogóle się nie zapisuje, używa się tylko prefiksu.

CIDR w codziennej pracy z proxy

Najczęściej CIDR przydaje się, by ocenić, czy dwa proxy są sąsiadami. W IPv4 porównuj pierwsze trzy liczby adresu, czyli blok /24, a w IPv6 pierwsze cztery grupy, czyli /64. Więcej o sąsiedztwie adresów w artykule „Podsieć”.

Druga sytuacja to reguły zapory w Twojej sieci. Jeśli sieć biurowa wypuszcza ruch tylko do dozwolonych zakresów, administrator musi zezwolić na połączenia z hostem gw.prokso.com na używanych portach. Do białej listy samego Prokso wpisuje się pojedyncze adresy, do 5 na plan, jak opisano w artykule „Biała lista IP”.